Ter Verjaring van
Geliefde Minnares
Ida van de Rijdt
Op Haar vier en twintigsten Verjaardag · 22 April 1833
Op het eerste blad van dit tweedelig gedicht schrijft Willem de Gruijter (21 jaar) een innige lofzang ter ere van de vierentwintigste verjaardag van zijn geliefde, Ida van de Rijdt. Hij opent met de woorden "O heldere dag! O blyde tyd" en bezingt hoe zijn hart van vreugde verlangt naar haar nabijheid.
Het gedicht is geschreven in sierlijk 19e-eeuws handschrift en ademt de romantische geest van het tijdperk: innige toewijding, tederheid en de belofte van een leven samen.
W.J. de Gruijter — uwen Liefhebbenden Minnaar
"O ja, gij zijt de vreugd alleen
Van mij op deze aard,
En daarom Ida is voor mij
Deez' dag het meeste waard."
Fragment uit het tweede blad van het gedicht — de slotstrofe
Op het tweede blad bouwt Willem zijn belofte verder op: hij wenst met Ida een leven te delen in de echten band van het huwelijk, trouw tot de dood hen scheidt. Hij sluit af met de hoop dat hun geluk oneindig is voor ons in d'eeuwigheid.
Dit gedicht behoort tot de vroegste bewaarde uitingen van Willems liefde voor Ida, met wie hij later in het huwelijk zou treden.
Legenswensch
aan mijne waarde
Moeder
Allegonda Wielders · 30sten Lauwmaand (januari) 1822
Dit bijzondere vers, verlucht met een handgekleurde afbeelding van een muzikant en een bloemenmand, schreef Willem de Gruijter (op dat moment slechts 10 jaar oud) ter gelegenheid van de zeven-en-veertigste verjaardag van zijn moeder, Allegonda Wielders (geb. 1775).
Hij erkent bescheiden dat zijn "zoone liefd' van blaken kan niets dan zwakke tonen slaken" — zijn liefde voor haar is zo groot dat woorden tekort schieten — maar biedt dit gedicht toch aan als een oprecht offer van zijn hart.
De fraaie beschilderde rand met sterren en bloemen en de levendige miniatuurillustratie maken dit manuscript tot een bijzonder zorgvuldig vervaardigd geschenk, dat de diepte van zijn dankbaarheid en eerbied voor zijn moeder weerspiegelt.
Willem de Gruijter — Uw Zoon